Schrijven naar de Toekomst
Log in

Wat mooi dat je actief bent voor de Black Lives Matter en Pride-protesten

portret van Istahil Abdulahiportret van Luna
Istahil aan Luna
4/5
Emmen, 06 oktober 2020

Beste Luna,

Het is lang geleden dat jij een mail naar mij hebt gestuurd. Het spijt me dat ik niet eerder heb gereageerd. De combinatie van mijn werk en mijn opleiding eist veel tijd en energie, waardoor ik het schrijven van een reactie steeds heb uitgesteld. Het is nu behoorlijk hectisch op mijn werk, omdat er vanwege corona minder mensen aan het werk zijn, maar we moeten nog steeds dezelfde werkzaamheden verrichten, dus we moeten allemaal een stapje harder lopen.

Hoe gaat het met jou? Heb je nog vakantie gehad? Ben je nog weggeweest? Wij zijn thuis gebleven, onze geplande reis naar Engeland hebben we geannuleerd. Onze dagjes uit die we als vervanging hadden willen doen zijn ook niet doorgegaan. Maar goed, het is niet anders, en zo erg is het niet om een keer niet op vakantie te gaan, er zijn zoveel ergere dingen. 

Wat mooi dat je actief bent voor de Black Lives Matter en Pride-protesten. In Emmen was afgelopen zomer ook een demonstratie. Daar heb ik gesproken. Het nieuws uit Amerika van George Floyd en de protesten, hebben mij erg aangegrepen. Het is mooi dat je vanuit de hele wereld protesten zag, dat gaf mij een goed gevoel, om te zien dat mensen ons begrijpen. Ik ben positief over de jongere generatie van nu. Als ik dat zie heb ik goede hoop voor de toekomst.

Ik ben positief over de jongere generatie van nu. 

Je vroeg me of de lezingen die ik geef open lezingen zijn, of dat deze besloten, op uitnodiging zijn. Meestal is het dat laatste. Ik word regelmatig uitgenodigd om een lezing te geven op scholen. Op scholen vertel ik vaak mijn vluchtverhaal, en probeer ook altijd een stukje te vertellen over racisme. Zo gaf ik onlangs ook weer een lezing op een school in Emmen, waar ik elk jaar terugkom om weer een nieuwe klas mijn verhaal te vertellen. Het is een school in de agrarische sector, dus de leerlingen leren daar boer te worden. Het is soms een uitdaging om tot hen door te dringen, omdat zij in een totaal andere wereld leven dan veel andere mensen. Zo zal je op deze school weinig mensen van kleur tegenkomen. Ik vind het heel fijn als het dan lukt en ze toch erg geïnteresseerd blijken te zijn in wat ik te vertellen heb. Buiten hun bubbel, maar toch krijg ik dan begrip. Dat is mooi. 

Een aantal lezingen is inderdaad via Zoom gegaan. Mijn lezingen over besnijdenis doe ik vaak samen met een goede vriendin van mij die zich ook al heel lang inzet tegen meisjesbesnijdenis. Met haar was ik ook op de UvA, ook op uitnodiging.

Een van de redenen die je geeft om psychologie te studeren, is omdat je met je familie hebt gepraat over kolonialisme en oorlogen. Hoe mensen in staat zijn om zulke gruwelijke dingen te doen. Ik vind het wel heel bijzonder dat je je daar als klein meisje mee bezig hield, en dat dit blijkbaar zo'n indruk op je heeft gemaakt dat dit je studiekeuze heeft beïnvloed. Ik vraag me af of je vragen inmiddels zijn beantwoord, en of je er nu achter bent hoe de psyche van een kolonialist werkt, of van iemand die er geen problemen mee heeft een ander mens pijn te doen of dood te maken. Ik denk niet dat ik zo iemand zelf ooit zou kunnen begrijpen, hoewel men zegt dat in ieder mens een moordenaar schuilt, en ik denk dat dat best eens waar zou kunnen zijn. 

Men zegt dat in ieder mens een moordenaar schuilt

Een foto van mijzelf in het nationale basketbalteam heb ik zelf helaas niet, maar ze moeten wel bestaan. Ik ga even rondvragen of iemand een foto heeft. Als ik hem heb, stuur ik hem ook naar jou. Ik heb wel een foto van mijzelf in een ander team, vóórdat ik in het nationale team kwam. Ik stuur de foto mee als bijlage. Ik ben diegene waar Canab bij staat. Dat is eigenlijk mijn eerste naam, mijn tweede naam is Istahil. Ik heb ervoor gekozen om in mijn tweede leven (in Nederland) ook mijn tweede naam te gebruiken. Canab gebruik ik niet meer, maar soms spreek ik nog wel mensen van vroeger uit Somalië die mij alleen als Canab kennen, dan ben ik weer eventjes Canab. 🙂 

Ik stuur ook een recentere foto van een toernooi in Nederland, waar een keer per jaar mensen met een Somalische achtergrond komen om te voetballen en te basketballen. 

Nog bedankt voor jouw foto's! Heel erg leuk om te zien, en fijn om er een beeld te hebben. 

Liefs en groetjes van Istahil.

adres:
Lauriergracht 116-S2
1016 RR, Amsterdam
 
IBAN NL 66 TRIO 032 006 9362
onv. stichting M
cross linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram