Schrijven naar de Toekomst
Log in

Postzegelfraude

portret van Maschaportret van Mimi
Mascha aan Mimi
4/6
13 juni 2020

,

Leukste penpal!

Wat een supertoffe brief kreeg ik van jou. Het begon al met de envelop; drie postzegels met hartjes en maar nu komt het: niet afgestempeld!!! Drie gratis postzegels dus om opnieuw te kunnen gebruiken. Hoe duurzaam. Drie is sowieso veel teveel. Volgens mij had één volstaan zelfs bij zes velletjes. Zolang je thuis geen kleine brievenweegschaal hebt blijft het natuurlijk gissen. Maar je wilt natuurlijk niet dat de ontvanger strafport krijgt dat is gênant. Beter het zekere voor het onzekere. Echter en ik spreek uit ervaring met strafport kom je altijd weg. Anders dan met parkeerboetes hoef je strafport helemaal nooit te betalen. Na één aanmaning hoor je er nooit meer over en ook als je een keer naar ’t buitenland gaat zal er bij de douane geen confrontatie zijn wat aangaat strafport. Met andere woorden je bent veilig aan het frauderen als je te weinig plakt. Is dat dan niet zielig voor Post.nl? Nee ze naaien ons ook! Mijn brievenbus staat tegenwoordig 15 kilometer verderop en je leest vaak genoeg over de slechte behandeling van pakjesbezorgers. So far wat aangaat de envelop.

Dan je brief. Je kent en waardeert De Vieze Man en dat maakt jou direct al een superleuk persoon met brede algemene kennis. Nog even over de boot en de boekenlezers: bij nader inzien heb ik misschien Ludlum tekortgedaan. Hij is misschien minder pulp dan ik dacht. Zijn Wikipedia lezend kreeg ik opeens het gevoel dat recht te moeten zetten. Waarschijnlijk is hij leuker om te lezen dan Reve waar ik ook geen fan van ben. De Avonden heb ik niet gelezen maar als luisterboek geluisterd toen ik vijftien jaar geleden een poosje in het ziekenhuis lag. Reve las het zelf voor met gortdroge ondertoon. Dat maakte het wel amusant. Maar aan het einde worstelde ik ook met de vraag; waarom is dit boek zo beroemd? Ik ben niet een groot fan van boeken die het moeten hebben van oeverloze observaties en waarin de hoofdpersonen weinig tot niets meemaken. Dit geldt ook voor film trouwens. The Tree of Life bijvoorbeeld was niet aan mij besteed. Onlangs zag ik Io sono l'amore. Wat een draak. Je denkt dat er van alles gaat gebeuren en dat valt vies tegen zzzzzz. Hoe gaat het met je gekke dromen? Ik slaap matig de laatste tijd dus dromen zit er niet in. Wel doe ik graag dagdromen. Wat heel goed te doen is als je thuis werkt. Als kind deed ik dat al dus er is academisch gezien ook weinig van mij terechtgekomen.

Nick Cave die ik hoog heb zitten zong het al: People ain’t no good. De meeste mensen zijn toch verschrikkelijk

Wij zitten geheel op één lijn wat aangaat een gitzwart toekomstbeeld over het klimaat. Corona is niet het virus wij zijn het virus en corona is het vaccin dat de aarde moet redden. We zijn met veel te veel en consumeren maar raak. Op het moment is iedereen in rep en roer over racisme. Terecht want dat is wel een dingetje. Net als homofobie fascisme en antisemitisme en aan dierenbeulen heb ik ook een hekel. Ik heb moeite met de collectieve verontwaardiging over misstanden die al heel lang gaande zijn maar die vanwege media exposure opeen weer politiek in de mode zijn.

Nick Cave die ik hoog heb zitten zong het al: People ain’t no good. De meeste mensen zijn toch verschrikkelijk. Heb ik al verteld dat ik heel cynisch ben? Ik ben heel cynisch. Mijn wederhelft vindt mij vaak een beetje té. De mensheid deugt niet. Zelfs de mensen die wel deugen of daar naar streven zijn hypocriet. We hebben toch immers allemaal een iPhone gemaakt door kindslaven? Als de plastic bak vol is flikker ik mijn verzameld plastic alsnog bij het restafval. En ik fraudeer met postzegels. Zelfs Moeder Theresa bleek bij nader inzien een harteloos kil wijf.

Dat wil overigens niet zeggen dat ik tegen ben om samen een vuist te maken tegen onrecht. Maar dan liever de focus op onrecht wat hier en nu gaande is. Die politiek correcte wind die nu aan het waaien is beangstigt mij. Als alles wat in vorige eeuwen gemaakt/gedaan is opnieuw beoordeeld/verboden/gecensureerd wordt verloochenen we de geschiedenis. Bovendien wil ik zonder opgedrongen schuldgevoel om Fawlty Towers of Little Britain blijven lachen. Bovendien leidt het erg af van waar we ons eigenlijk mee bezig zouden moeten houden; het redden van deze planeet.

Ik heb er wel meer gekke eigenschappen. Ik zal ze mondjesmaat delen anders krijg je een te raar beeld van mij

Als ik zie dat standbeelden van hun sokkels getrokken worden denk ik; hoeveel standbeelden zullen er over honderd jaar van onze generatie zijn neergezet? Nul. Sterker nog ze (als er nog sprake is van een mensheid) zullen ons vervloeken. We zullen de geschiedenis ingaan als barbaren die de beschaving om zeep hebben geholpen. Het moet stoppen. Kortom zorgenpuntje waar ik soms best over kan tobben. Tegenwoordig lees ik de krant pas een week nadat-ie verschenen is. Ik deel de Volkskrant met mijn buurvrouw. Het is minder erg om oud nieuws te lezen. Bij veel verschrikkelijke items hoop ik dan dat het inmiddels een week later toch iets minder verschrikkelijk is. Best een rare eigenschap natuurlijk. Ik heb er wel meer gekke eigenschappen. Ik zal ze mondjesmaat delen anders krijg je een te raar beeld van mij. Wat is een van jouw gekkere eigenschappen?

Ik zit dit allemaal te pennen terwijl ik eigenlijk een saai werkding moet doen. Mijn werk bevat veel saaie werkdingen. Het was altijd goed te hachelen want ik werk met een leuk team van collega’s en we geitenbreien ons suf. Dat was voor het thuiswerken. Ik mis ze enorm. Chatten via Teams is lang niet zo lachen.

Vanwege het werkding had ik het briefschrijfding even terzijde geschoven. Maar ik was nog niet helemaal klaar. Sowieso kan ik schriften volpennen met allerhande nonsens en opservaties. Ik zie nu de gênante taalfout die in Word nooit zou gebeuren qua spellingscontrole: 'Observaties' uiteraard. Maar ja het maakt een handgeschreven brief wel weer charmanter. Ik zit mij nu te verdiepen in je kaart. Ik wil je niet googelen. Dat vind ik zonde dan leer ik je vast teveel ineens kennen. Maar nu zit ik je wel op te zoeken op Spotify. Je blijkt een artieste. Een talent. Iemand die echt iets kan. Sterker nog je hebt een heel repertoire. Ik geniet van de klanken van Nuit Blanche. Ik vind het heerlijk en heb je gebookmarkt (raar woord gebookmarket?) als favoriet waar ik alles van wil luisteren.

Ik raak heel verlegen van talentvolle mensen. Zelf vind ik mijzelf nogal niksig dan in verhouding

Het is moeilijk de verleiding te weerstaan om je alsnog te googelen. Ik doe het niet want ik raak heel verlegen van talentvolle mensen. Zelf vind ik mijzelf nogal niksig dan in verhouding. Dat gaat dan misschien een rol spelen in mijn corresponderen. De muziek is heerlijk zwoel en ik waan mij op vakantie in zuid-Frankrijk. Het artwork van de kaart is van iemand die ik ken. Alles is met elkaar verbonden. Het is geen toeval. Ik vind het mooi. Net als de maker houd ik enorm van collages. Ik heb de saaie kasten in mijn kantoor omgetoverd tot een collage kunstwerk vol wonderlijke plaatjes foto’s en afbeeldingen. Fijn dat ik in een organisatie werk waar ze daar niet moeilijk over doen. Saaie werkdingen worden afgewisseld met knippen en plakken. Ik was waarschijnlijk ook een leuke handwerkjuf geweest ware het niet dat ik niet heel dol ben op kinderen. Niet dat ik een hekel aan ze heb. Maar omdat ik ze zelf (helaas) niet heb spelen ze geen grote rol in mijn leven en vind ik het moeilijk om met ze te communiceren. Ik weet niet goed hoe ik leuk met ze moet doen. Dat voelen ze denk ik ook aan.

Spotify zingt lekker door en ik bedenk; mijn God wat een multitalent! Na nader onderzoek blijkt Spotify mij muziek van andere artiesten te voeren. Waarmee niet gezegd is dat je geen multitalent bent. Het algoritme bepaalt dat ik dit ook maar moet luisteren. Ik schakel gauw terug naar jouw muziek want teveel nieuwe dingen op een dag trek ik niet meer. En jij ligt ook meer in mijn smaakbeleving. Het is bijna half één (‘s nachts) dus ik brei er een eind aan.

Als ik president was zou ik oproepen tot meer verdraagzaamheid. Ik zou ik P.A. de Genestet willen citeren (cynisch als ik ben).

“Wat meer verdraagzaamheid! Voorwaar de sfeer wordt onbehaaglijk!

Ook wij zijn wel verdraagzaam – maar de rest is onverdraaglijk!”

Het is goed af en toe boos te zijn maar we hoeven niet overal woedend over te worden. Het is allemaal al erg genoeg. Een beetje meer nuance graag. Om met de wijze woorden van Nick Lowe te spreken; What’s so funny ‘bout peace love and understanding. Die draai ik ook nog even voor het het slapengaan. Morgen gaat deze brief in een envelop met maar één postzegel! Spannend hoe Post.nl hiermee om zal gaan. Misschien is mijn brief toch te gewichtig maar je gaat geen strafport betalen hoor! Fuck the system fight the power en leef met vlag en wimpel maar hou ’t simpel.

Liefs Mascha

(Ik check deze brief niet op spelfouten. Het is wat ’t is)

adres:
Lauriergracht 116-S2
1016 RR, Amsterdam
 
IBAN NL 66 TRIO 032 006 9362
onv. stichting M
cross
linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram