Schrijven naar de Toekomst
Log in

De weldaad van een lavalamp

portret van Maschaportret van Mimi
Mascha aan Mimi
6/6
Friesland, 15 september 2020

,

Lieve Mimi

Laten we afspreken dat het geen enkel probleem is als er enige tijd tussen onze briefwisseling zit. Ook ik schiet hier buitengewoon laat in de pen. Maar de tijd gaat ook heel snel en wat vroeger een uur was is nu een minuut. Ik denk wel eens aan mensen vroeger in vorige eeuwen die elkaar vier à vijf brieven per dag schreven. Die hadden vast veel meer tijd of een uur duurde gewoon veel langer dan-ie nu duurt. Tijd is relatief als we de wetenschappers willen geloven (en dat willen we) dus mij zul je niet horen klagen. Je brief was prachtig en triggerde ook dit keer weer allerlei reactie en emotie.

Hoe gaat het met je? Ik hoop goed na alle emotie van het verbreken van je relatie. Wat goed dat je de kracht en moed hebt gevonden dit te doen. Ik bewonder je zo’n stap te zetten. Eerder deze week zag ik op Netflix de film I’m thinking of ending things. Het eerste deel van de film is lollig en interessant. Daarna (*spoiler alert) wordt het verhaal een onbegrijpelijk rommeltje. (Kan aan mij liggen maar ik denk het niet.) Maar er worden rake dingen gezegd over relaties.

Dat arrogante gezoem dat je weer je bed uit moet met een opgerolde krant

We zijn momenteel op vakantie in Friesland. Een weekje platteland in het pittoreske plaatsje Broek. Dat is in de omgeving Joure en Heerenveen. De rust en de natuur doet me goed en met het weer zit het ook enorm mee. Het huisje ligt aan het water en ik heb altijd gefantaseerd om ooit aan het water te wonen maar nu niet meer. Ik ben tot de conclusie gekomen dat dit zwaar overschat wordt want: MUGGEN! Fucking hell wat een boel muggen! Waar komen ze vandaan in het huisje zijn overal horren! Toch worden we dagelijks bestookt en in de nachtrust verstoord door deze gemene irritante terroristen van ’t insectenrijk. Ik kan nog leven met het geprik dat is na een dagje jeuk wel te doen. Maar ’t arrogante gezoem dat je weer je bed uit moet met een opgerolde krant. En zonder mijn contactlenzen sta ik machteloos. Nou ja nog maar twee dagen.

Andere opvallende dingen hier in Friesland: dat het lijkt of hier vaker Pepsi geschonken wordt dan Coca Cola en er heel vaak mosterdsoep op het menu staat wat ik een enorme bof vind want ik hou erg van mosterdsoep. Verder heel veel 60-plussers op fietsen en in bootjes. Bijna geen corona hier wist de hospita ons te vertellen. Ook een lekker idee wel. Het is gek hoe angstig ik in het begin van de crisis was om het te krijgen en hoe laconiek ik nu ben. Niet dat ik me niet aan de regels houd hoor. Integendeel. Maar ik ben nu eerder bang voor de gevolgen dan voor de ziekte zelf. Vooral bang om mijn baan te verliezen nu de cultuursector zo op z’n gat ligt. Voel jij er veel van economisch gezien?

Wat een topidee om de slechte smaak in je mond hierover weg te spoelen met een doos wijn

Wat een akelig idee dat je slecht behandeld wordt door dat rijkeluisgespuis! Je hebt helemaal gelijk te denken dat rijke mensen vooral zo rijk zijn door het uitbuiten van anderen. Ik twijfel daar niet aan. Natuurlijk moeten we niet generaliseren en er vanuit gaan dat er ook genoeg leuke lieve eerlijke weldoenerige rijke mensen zijn. Maar ik denk dat het merendeel arrogante verwaande door hebzucht gedreven misbaksels zijn. Wat een topidee om de slechte smaak in je mond hierover weg te spoelen met een doos wijn. Haha dat zal ze leren! Je kunt alleen maar hopen dat deze mensen ondanks al hun bezit diep ongelukkig zijn. Maar ja dan nog boffen ze wel dat ze dat zijn in een hoop comfort van een warme villa.

In plaats van ongelukkig zitten zijn in een afgebrand vluchtelingenkamp op een Grieks eiland. Wat een ellende toch allemaal in de wereld. Ligt het aan mij of wordt het steeds erger? Het was natuurlijk altijd al erg alleen wordt het nu in grote dagelijkse porties in het gezicht gesmeten en uitgesmeerd. Ik sluit me aan bij Maarten van Rossum. Prima als we uitsterven we verdienen het. En inderdaad we zijn niet de eerste beschaving die ten onder gaat aan zijn arrogantie en overmoed. Maar ja wat dan wel als wij er niet meer zijn? Animal Farm? Planet of the Apes? Als de dolfijnen hyperintelligent als ze zijn zich ook al te goed doen aan groepsverkrachting! Heel veel vertrouwen in het dierenrijk heb ik ook niet. Ik zag een docu over stokstaartjes. Die houden er ook een wonderlijke hiërarchie op na. Wat een eikels zijn dat. Ze zien er zo schattig uit maar maken elkaar om niets het leven zuur. Net mensen. Als wij uitsterven en zij door evolueren wordt het niet persé een betere wereld.

Mensen vinden het al ingewikkeld om hun Hello Fresh doos klein te vouwen en in de papierbak te doen

Gottegot ik ben alweer 15 week thuis en pak mijn brief pas nu weer op. Heel schaamtevol omdat ik het zo lang heb laten liggen. Toen ik thuis kwam werd ik overvallen door een enorme neerslachtigheid. Dit is iets waar ik niet snel last van heb (doorgaans) maar nu trok er opeens een donkere wolk over die bleef hangen. Het zal een post-holiday dipje geweest zijn extra dik aangezet omdat ik menopauzaal (is dat een woord?) ben en dus humeurschommelingen in mijn pakket heb. Daarnaast heb ik met terugwerkende kracht de kranten van afgelopen week gelezen en zo’n overvloed aan slecht en deprimerend nieuws helpt ook niet echt. Je benoemde het al in je brief er is zoveel ellende tegelijk gaande dat het voor veel lagen van de bevolking onmogelijk is te focussen op de moeder aller problemen; de opwarming van de aarde. En waar wel wat gedaan wordt is het veelal too little en too late.

Zolang de macht in handen is van het grootkapitaal zijn we totally fucked om het maar even in plat Engels samen te vatten. Het tij is alleen te keren met elkaar en het brengen van offers. Maar mensen vinden het al ingewikkeld om hun Hello Fresh doos klein te vouwen en in de papierbak te doen. We zijn zo gruwelijk gemakzuchtig en verwend dat ik geen enkele hoop heb voor een betere wereld. Je zou er depressief van worden maar ik had juist mijn dipje een beetje afgeschud dus daar gaan we niet aan beginnen.

Wat mij erg opbeurde was dat ik een lavalamp heb gekocht. Ik word enorm blij van de ballen 'lava' die op en neer in mijn lamp dansen. Ik moet daarbij denken (qua psychedelica) aan jouw voornemen om LSD te proberen. Wat stoer!! Vertel mij hoe dit gegaan is! Zou ik ook wel eens willen maar ik denk niet dat ik het zou durven. Bang voor een slechte trip. Ik blow wel graag en geregeld. Mijn ultieme manier voor ontspanning. Verder ben ik nooit gegaan op het gebied van verdovende middelen. Ik heb ook nooit in kringen verkeerd waar dat een rol speelde dus het kwam nooit op mijn pad. Ik ben heel benieuwd hoe jij het ervaren hebt. Ik zou wel eens willen micro-doseren met paddo’s maar heb gelezen dat het ook veel gedoe is. En ik heb al veel gedoe. Ik heb niet zo’n trek in veel gedoe erbij.

Iedereen moet verplicht blowen relaxen nuanceren

Op jouw vraag hoe we wat meer love peace and understanding kunnen bewerkstelligen heb ik eigenlijk maar één oplossing; iedereen moet verplicht blowen relaxen nuanceren. Pas dan gaat het goedkomen met de wereld. We kunnen ook iets door het drinkwater gooien want ik begrijp ook wel dat verplicht blowen haaks staat op de richtlijnen van het RIVM. Maar het is hoogst noodzakelijk dat we niet overal maar met gestrekt been instappen. Zou enorm schelen vooral op Twitter.

Je zou toch mogen verwachten van de moderne wetenschap dat ze eens een pilletje uitvinden waarvan de meest haatdragende humorloze treurwilgen in vrolijk kwispelende schoothondjes veranderen. Heeft eigenlijk meer urgentie dan het covid-vaccin. Maar hoor ik je denken we kunnen onmogelijk de hele wereld drogeren. Maar we kunnen het toch proberen! We beginnen klein met de Taliban of zo en dan breiden we het uit naar alle vrouwenhaters en de Trump-stemmers en de racisten. Dat is een groep dus dat scheelt. En iedereen is blij en gelukkig en super redelijk. Yes.

Terug op deze planeet en de lavalamp staat nog steeds gezellig te bubbelen. Vanmiddag was ik even op kantoor wat eigenlijk niet mag. Maar ja iemand moet plaatjes op de kast plakken. Ik zal je een foto mailen van mijn werkplek zodat je een idee hebt van mijn creatieve 'talenten'. Maar verder zonder tekst want dat zou het misschien te makkelijk maken om voortaan te mailen en dat is niet de bedoeling van het traject waar we in zitten. Ik vind het soms best ingewikkeld als ik bedenk dat onze briefwisseling online komt en anderen ze kunnen lezen. Maar dan bedenk ik me ook dat het me onwaarschijnlijk lijkt dat mensen tijd/zin hebben om brieven van volslagen vreemden door te ploegen. Ik hoop ook dat er niet te kritisch naar de spelling gekeken wordt. Ik ben best slordig.

Ik heb medelij met mensen met brillen die nu steeds tegen hun eigen adem aan zitten te kijken

Inmiddels zijn we weer twee dagen verder en bewegen we ons door het leven met een mondkapje. Ik vind het zo debiel dat ze het maar niet eens kunnen worden of mondkapjes nu wel of geen zin hebben. Nu lijkt het weer van wel maar vorige maand nog niet. Nattevingerwerk allemaal. Ik draag ‘m met liefde qua 'baat ’t niet dan schaad ’t niet' maar heb medelij met mensen met brillen die nu steeds tegen hun eigen adem aan zitten te kijken. Naast al het grote leed in de wereld is er ook veel klein leed waar wel een bij stil gestaan mag worden. Een van mijn katten heeft obesitas en is nu te dik om nog door het kattenluikje te kunnen. Ook zielig. Afgeknipte draden zijn altijd te kort. Ik heb laatst het verkeerde type stofzuigerzakken gekocht. Gisteren beet ik op de binnenkant van mijn wang en nu blijf ik steeds met mijn tong het stukgebeten stukje voelen. Van die dingen allemaal. Plantjes die in de supermarkt verkocht worden krijgen nooit water en sterven vaak een tragische dood. En ga zo maar door. Maar ik brei er een eind aan en mijmer nog even door.

Heel veel liefs

Mascha

adres:
Lauriergracht 116-S2
1016 RR, Amsterdam
 
IBAN NL 66 TRIO 032 006 9362
onv. stichting M
cross
linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram